شماره 45 ماهنامه علمي تخصصي «راديو» منتشر شد.اين نشريه علمي به شكل تخصصي مطالب گوناگوني را درباره راديو ارائه ميكند.
برایم سئوال بود که ناظر پخش متوجه این موسیقی نشده؟ بخش بازبینی جطور؟ سازنده این آگهی چطور؟ بعد یادم افتاد که چندی پیش یکی از سازمان های متولی امور فرهنگی، هشدار داده بود که هرگونه همکاری با این شبکه خارجی، مشارکت در براندازی است.
خب، همیشه تبصره هایی هم وجود دارد. اینطور نیست؟!
«تاريخ تحولات اجتماعي راديو در ايران» نوشته رضا مختاري اصفهاني روانه بازار كتاب شد. اين اثر نگاهي به تحولات اجتماعي راديو در سالهای قرن جاری خورشیدی دارد و تاثیرات رادیو را به عنوانی ابزاری مدرن در شکلدهی به ذهنیتی جدید در ایرانیان بررسی میکند.
نبايد مرعوب شد، اما خوش ساخت است و سريع. هيجان را به ببيننده انتقال مي دهد. ترغيبت مي كند ادامه اش را ببيني(حسي كه زودگذر و آني مي تواند باشد). و تو تصور مي كني چشم اگر برداري، تصوير مهمي را از دست داده اي. پس پلك زدن را تنها چند ثانيه فراموش مي كني.
نبايد مرعوب اش شد اما چيزي در پس تصوير و ميانه نوشته هايش هست كه تو احساس مي كني با خبرهايي كه از تلويزيون خودت مي بيني، يا كه از راديو مي شنوي، تفاوت دارد. تفاوت اش از جنس درستي و صحت نيست شايد، از جنس بسته بندي خوب و خوش فرمي است كه با همين امكانات رسانه اي كه ما داريم، آماده اش كرده اند.
تفاوت خبر رساني در راديو و تلويزيون را مي تواني احساس كني. نه مثل سريال هاي ايراني در تلويزيون كه اگر چشم از آن برداري، هيچ از دست نمي دهي. چون بیشتر اين سريالها، نمايش راديويي اند كه به اشتباه جلوي دوربين رفته اند.
نبايد مرعوب اش شد، اما تلويزيون بي بي سي فارسي، با هيجان شروع كرد. اگرچه ميزان توليد خبرش كم است با دايره محدود انتخاب خبر و صد البته برجسته سازي! رخدادها. تكرار هم بسيار دارد. و تو به تكرارش كه مي رسي خاموشش مي كني.
بخشی از خبر رادیو:
...کشورهای خلیج فارس نیز رقمی در حدود هفت میلیارد دلار از بدهی های مصر به این کشورها را مورد بخشودگی قرار دادند.
این خبر باید اینچنین نوشته شود:
کشورهای خلیج فارس نیز حدود هفت میلیارد دلار از بدهی های مصر را مشمول بخشودگی دانستند.