روزنامه های ما روزی که فرشیدی، وزیر آموزش و پرورش با اکثریت موافقان در سمت وزارت ماندنی شد، تیتر اخبار رادیو و تلویزیون در این باره را ، که شب گذشته اش پخش شد، تکرار کردند و کمتر روزنامه ای را می دیدی که فراتر از صدا و سیما نوشته باشد: فرشیدی وزیر باقی ماند، وزیر آموزش و پرورش ماندنی شد، و ...

تیتری فراتر از این ها نبود و نخواندیم. در حالی که کارکرد روزنامه این نیست. روزنامه باید در فردای یک رخداد درباره چگونگی آن اتفاق توضیح دهد و حاشیه هایش را بنویسد. اینکه فرشیدی چگونه و در حاشیه چه لابی هایی ماندنی شد. آیا پرداختن به این موضوع و شرح آنچه در زمان محدود اخبار صدا و سیما نمی گنجد، نمی تواند برای خواننده جذاب باشد؟

از امروز دقت کنید و دفعات رونویسی های مطبوعات از دست صدا و سیما و یا حتی رسانه های الکترونیک را بشمارید و خودتان را جای مخاطب بگذارید که لحضه هایی پس از یک رخداد یا اظهار نظر، اخبار مربوط به آن را از بخش های مختلف رادیو و تلویزیون شنیده و دیده و یا آن را در خبرگزاری ها و سایت های خبری خوانده است. حاشیه نویسی و پرونده نویسی در رسانه های ما فراموش شده است.